piątek, 8 czerwca 2012

Ceremonie, ceremonie..

Dziś powinien być dla mnie jeden z najważniejszych dni w moim życiu, plany na ten dzień były zawierane już w lutym...byłem podekscytowany i szczerze mówiąc czekałem na to. Było to dla mnie coś cholernie ważnego... a teraz? w mojej obecnej rzeczywistości, siedzę rano przed monitorem, mając świadomość że jedynym ciekawym punktem mojego dnia będzie pogrzeb jakiegoś biedaka...pogrzeb na który nie mam ochoty iść, nie mam siły go obsługiwać, jednak robię to z dwóch powodów, materialnego i po to by chociaż na chwilę się oderwać od myślenia, zawsze dużo myślałem ale ostatnio bije własne rekordy. Człowiek się tak zastanawia nad wieloma rzeczami, moja obecna sytuacja pozwala mi spojrzeć na wiele rzeczy z unikatowej perspektywy.
Bo powiedzmy sobie szczerze co się teraz liczy? Gdy już nic nie powinno się liczyć? Hmm Nie zmieniłem się tak bardzo... stałem się słabszy ale się nie zmieniłem, nie poddam się bo wciąż mam cele w życiu, jest mi cholernie ciężko na wielu rożnych płaszczyznach. Dam radę, chce wierzyć że coś dobrego mnie spotka w życiu, jeżeli nie...wy będziecie moimi świadkami że się starałem... że nie byłem takim zerem za jakie niektórzy mnie mają...zależy mi aby moje życie miało jakiś pozytywny wpływ na kogokolwiek, chce sprawić aby komuś było lepiej, by ktoś powiedział: "ten Marcin to jednak dobry chłopak był" Takie są i były moje marzenia, aby być dla kogoś ważnym i czuć się potrzebnym.


Miłość nie musi być idealna, wystarczy, że jest prawdziwa... :/

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz