Zastanawiałem się czemu żyjemy w takim pośpiechu, czemu ciągle staramy się coś zrobić, gdzieś być. Zawsze mieć zajęcie Nigdy nie pozwolić sobie na chwilę zamyślenia. Powiem wam co ja myślę. To jest system obronny mający podtrzymać gatunek ludzki przy życiu. Wiem sam po sobie. Wystarczy mi się zatrzymać. zacząć myśleć i zawsze nasuwają mi się te same wnioski.
Ludzka egzystencja jest bezsensowna Nie ma niej nic istotnego ani ważnego. Ludzkie życie nic nie znaczy. Nie reprezentujemy sobą żadnych wartości. Staramy się udawać dobrych, odpowiednich Prawda jest taka że rządzi nami ego i prymitywne popędy. Obserwuje to wszystko i doznaje uczucia obrzydzenia. Autentycznie chciałbym zwymiotować tym wszystkim. Nie rozumiem. Po co? Dlaczego tak postępujemy. Przecież można inaczej. Można być dobrym. Można przekładać dobro innych nad swoje własne. Dlaczego nie jesteśmy do tego zdolni. Czemu obserwując ten świat cieszę się iż mam większa szanse niż inni by go szybciej opuścić? Zobojętniało mi wszystko. Starałem się zawsze i dla wszystkich. Udawałem że jest lepiej niż było. Nie potrafię więcej. Brzydzę się. Brzydzę... jest mi niedobrze gdy myślę o ludziach. Nie rozumiem ich działania ich chęci do niesienia zła. Wystarczy się zatrzymać by dostrzec jak wiele brudu jest wokół nas. Ja się zatrzymałem i nie chce iść dalej. Udawać że jest dobrze. Nie ma sensu udawać. Nie ma sensu. Kończę ten blog. Po co pisać cokolwiek. Czemu mam się starać przekazać swoje myśli skoro w najlepszym przypadku zostaną one odebrane jako myśli rozgoryczonego człowieka.Otóż nie Kochani. Nie jestem rozgoryczony. Jestem wyjątkowo spokojny. Tak spokojny nie byłem od dawna. Ten spokój uderzył mnie dość niedawno. Zrozumiałem, że mój ból wiązał się z pragnieniem. Wyzbądź się marzeń, wyzbędziesz się bólu. Dziękuje wam za tą krótką podróż. Przepraszam za wszystko. Życzę wam więcej szczęścia.
brzmi jak ostatnie pozegnanie :/
OdpowiedzUsuń